• Sagas cortas islandesas

    Velaquí un título moi especial: "Sagas cortas islandesas", editado por Alianza Literaria.

    As sagas que acostumamos a chamar nórdicas o da antiga Escandinavia son, máis precisamente, islandesas. Pode dicirse que todas elas foron compostas por islandeses e en manuscritos islandeses consérvanse. As sagas, escritas sempre en prosa, son narracións, historias que se contan, e non pode habelas sen un protagonista, ben sexa este individual ou colectivo. Son historias de reis, vikingos, santos, desventurados proscritos...

    Luis Lerate recupera neste volume un conxunto de relatos tradicionais dos chamados "breves de islandeses", sagas curtas escritas en Islandia no século XIII ou comezos do XIV. Van acompañadas dunha imprescindible introdución na que Luis Lerate explica ao lector o que representan as sagas e o contexto onde se desenvolven.


    As sagas estan ambientadas na que se deu en chamar "época das sagas", que comeza despois da colonización da illa, entre 874 e 930, e chega ata a segunda metade do século XI. A acción das mesmas desenvólvese algunhas veces de principio a fin na propia Islandia, pero máis frecuentemente se sitúa, polo menos en parte, en Noruega. O rei noruego intervén case sempre cun papel destacado nestas narracións. Aparecen aquí, sobre todo, Ólaf fillo de Tryggvi (995-1000) e, máis que ningún, Hárald o Severo (1046-1066). O protagonista islandés -rico e de boa familia unhas veces, pobre diaño noutras- acostuma saír airoso da peripecia que se relata, e incluso cando entra en grave conflito co rei, é habitual que o caso se resolva de modo favorable para o islandés, que se ve finalmente rehabilitado con honras e regalos.

    Tanto pola súa forma como polos seus contidos, as sagas islandesas marcan un fito de orixinalidade no contexto da literatura medieval europea. Son probablemente o  máis interesante que no terreo das letras teñan dado nunca os países escandinavos.



    0 comentarios → Sagas cortas islandesas

    Publicar un comentario